Caricamento…
incolumis, incolume
incolume, illeso
incolumis è un aggettivo della 2ª classe a due uscite e si declina come fortis, forte. Segue la 3ª declinazione: ablativo singolare in -i, genitivo plurale in -ium, neutro plurale in -ia.
In grassetto le desinenze. Teoria: gli aggettivi della 2ª classe.
| Singolare | Maschile | Femminile | Neutro |
|---|---|---|---|
| nominativo | incolumis | incolumis | incolume |
| genitivo | incolumis | incolumis | incolumis |
| dativo | incolumi | incolumi | incolumi |
| accusativo | incolumem | incolumem | incolume |
| vocativo | incolumis | incolumis | incolume |
| ablativo | incolumi | incolumi | incolumi |
| Plurale | Maschile | Femminile | Neutro |
|---|---|---|---|
| nominativo | incolumes | incolumes | incolumia |
| genitivo | incolumium | incolumium | incolumium |
| dativo | incolumibus | incolumibus | incolumibus |
| accusativo | incolumes | incolumes | incolumia |
| vocativo | incolumes | incolumes | incolumia |
| ablativo | incolumibus | incolumibus | incolumibus |
Per questo aggettivo comparativo e superlativo non si usano, o sono molto rari. Per esprimere il grado si usano di solito magis («più») e maxime («moltissimo»).
Teoria: comparativo e superlativo e le forme irregolari.
Esercitati: esercizi sulla 2ª classe · tutti gli aggettivi