Caricamento…
cogito, cogitas, cogitavi, cogitatum, cogitare
pensare
cogito è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente cogit-, perfetto cogitav-, supino cogitat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | cogito |
| 2ª sing. | cogitas |
| 3ª sing. | cogitat |
| 1ª plur. | cogitamus |
| 2ª plur. | cogitatis |
| 3ª plur. | cogitant |
Imperfetto
| 1ª sing. | cogitabam |
| 2ª sing. | cogitabas |
| 3ª sing. | cogitabat |
| 1ª plur. | cogitabamus |
| 2ª plur. | cogitabatis |
| 3ª plur. | cogitabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | cogitabo |
| 2ª sing. | cogitabis |
| 3ª sing. | cogitabit |
| 1ª plur. | cogitabimus |
| 2ª plur. | cogitabitis |
| 3ª plur. | cogitabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | cogitavi |
| 2ª sing. | cogitavisti |
| 3ª sing. | cogitavit |
| 1ª plur. | cogitavimus |
| 2ª plur. | cogitavistis |
| 3ª plur. | cogitaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cogitaveram |
| 2ª sing. | cogitaveras |
| 3ª sing. | cogitaverat |
| 1ª plur. | cogitaveramus |
| 2ª plur. | cogitaveratis |
| 3ª plur. | cogitaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | cogitavero |
| 2ª sing. | cogitaveris |
| 3ª sing. | cogitaverit |
| 1ª plur. | cogitaverimus |
| 2ª plur. | cogitaveritis |
| 3ª plur. | cogitaverint |
Presente
| 1ª sing. | cogitem |
| 2ª sing. | cogites |
| 3ª sing. | cogitet |
| 1ª plur. | cogitemus |
| 2ª plur. | cogitetis |
| 3ª plur. | cogitent |
Imperfetto
| 1ª sing. | cogitarem |
| 2ª sing. | cogitares |
| 3ª sing. | cogitaret |
| 1ª plur. | cogitaremus |
| 2ª plur. | cogitaretis |
| 3ª plur. | cogitarent |
Perfetto
| 1ª sing. | cogitaverim |
| 2ª sing. | cogitaveris |
| 3ª sing. | cogitaverit |
| 1ª plur. | cogitaverimus |
| 2ª plur. | cogitaveritis |
| 3ª plur. | cogitaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cogitavissem |
| 2ª sing. | cogitavisses |
| 3ª sing. | cogitavisset |
| 1ª plur. | cogitavissemus |
| 2ª plur. | cogitavissetis |
| 3ª plur. | cogitavissent |
Presente
| 2ª sing. | cogita |
| 2ª plur. | cogitate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | cogitato |
| 2ª plur. | cogitatote |
| 3ª plur. | cogitanto |
Forme nominali
| Inf. presente | cogitare |
| Inf. perfetto | cogitavisse |
| Inf. futuro | cogitaturum esse |
| Part. presente | cogitans, cogitantis |
| Part. futuro | cogitaturus, -a, -um |
| Gerundio | cogitandi, cogitando, ad cogitandum, cogitando |
| Supino | cogitatum, cogitatu |
Presente
| 1ª sing. | cogitor |
| 2ª sing. | cogitaris |
| 3ª sing. | cogitatur |
| 1ª plur. | cogitamur |
| 2ª plur. | cogitamini |
| 3ª plur. | cogitantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | cogitabar |
| 2ª sing. | cogitabaris |
| 3ª sing. | cogitabatur |
| 1ª plur. | cogitabamur |
| 2ª plur. | cogitabamini |
| 3ª plur. | cogitabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | cogitabor |
| 2ª sing. | cogitaberis |
| 3ª sing. | cogitabitur |
| 1ª plur. | cogitabimur |
| 2ª plur. | cogitabimini |
| 3ª plur. | cogitabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | cogitatus sum |
| 2ª sing. | cogitatus es |
| 3ª sing. | cogitatus est |
| 1ª plur. | cogitati sumus |
| 2ª plur. | cogitati estis |
| 3ª plur. | cogitati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cogitatus eram |
| 2ª sing. | cogitatus eras |
| 3ª sing. | cogitatus erat |
| 1ª plur. | cogitati eramus |
| 2ª plur. | cogitati eratis |
| 3ª plur. | cogitati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | cogitatus ero |
| 2ª sing. | cogitatus eris |
| 3ª sing. | cogitatus erit |
| 1ª plur. | cogitati erimus |
| 2ª plur. | cogitati eritis |
| 3ª plur. | cogitati erunt |
Presente
| 1ª sing. | cogiter |
| 2ª sing. | cogiteris |
| 3ª sing. | cogitetur |
| 1ª plur. | cogitemur |
| 2ª plur. | cogitemini |
| 3ª plur. | cogitentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | cogitarer |
| 2ª sing. | cogitareris |
| 3ª sing. | cogitaretur |
| 1ª plur. | cogitaremur |
| 2ª plur. | cogitaremini |
| 3ª plur. | cogitarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | cogitatus sim |
| 2ª sing. | cogitatus sis |
| 3ª sing. | cogitatus sit |
| 1ª plur. | cogitati simus |
| 2ª plur. | cogitati sitis |
| 3ª plur. | cogitati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cogitatus essem |
| 2ª sing. | cogitatus esses |
| 3ª sing. | cogitatus esset |
| 1ª plur. | cogitati essemus |
| 2ª plur. | cogitati essetis |
| 3ª plur. | cogitati essent |
Presente
| 2ª sing. | cogitare |
| 2ª plur. | cogitamini |
Forme nominali
| Inf. presente | cogitari |
| Inf. perfetto | cogitatum esse |
| Inf. futuro | cogitatum iri |
| Part. perfetto | cogitatus, -a, -um |
| Gerundivo | cogitandus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi