Caricamento…
cognosco, cognoscis, cognovi, cognitum, cognoscere
conoscere, venire a sapere
cognosco è un verbo transitivo della 3ª coniugazione e si coniuga come lego. Dal paradigma si ricavano i temi: presente cognosc-, perfetto cognov-, supino cognit-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 3ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | cognosco |
| 2ª sing. | cognoscis |
| 3ª sing. | cognoscit |
| 1ª plur. | cognoscimus |
| 2ª plur. | cognoscitis |
| 3ª plur. | cognoscunt |
Imperfetto
| 1ª sing. | cognoscebam |
| 2ª sing. | cognoscebas |
| 3ª sing. | cognoscebat |
| 1ª plur. | cognoscebamus |
| 2ª plur. | cognoscebatis |
| 3ª plur. | cognoscebant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | cognoscam |
| 2ª sing. | cognosces |
| 3ª sing. | cognoscet |
| 1ª plur. | cognoscemus |
| 2ª plur. | cognoscetis |
| 3ª plur. | cognoscent |
Perfetto
| 1ª sing. | cognovi |
| 2ª sing. | cognovisti |
| 3ª sing. | cognovit |
| 1ª plur. | cognovimus |
| 2ª plur. | cognovistis |
| 3ª plur. | cognoverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cognoveram |
| 2ª sing. | cognoveras |
| 3ª sing. | cognoverat |
| 1ª plur. | cognoveramus |
| 2ª plur. | cognoveratis |
| 3ª plur. | cognoverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | cognovero |
| 2ª sing. | cognoveris |
| 3ª sing. | cognoverit |
| 1ª plur. | cognoverimus |
| 2ª plur. | cognoveritis |
| 3ª plur. | cognoverint |
Presente
| 1ª sing. | cognoscam |
| 2ª sing. | cognoscas |
| 3ª sing. | cognoscat |
| 1ª plur. | cognoscamus |
| 2ª plur. | cognoscatis |
| 3ª plur. | cognoscant |
Imperfetto
| 1ª sing. | cognoscerem |
| 2ª sing. | cognosceres |
| 3ª sing. | cognosceret |
| 1ª plur. | cognosceremus |
| 2ª plur. | cognosceretis |
| 3ª plur. | cognoscerent |
Perfetto
| 1ª sing. | cognoverim |
| 2ª sing. | cognoveris |
| 3ª sing. | cognoverit |
| 1ª plur. | cognoverimus |
| 2ª plur. | cognoveritis |
| 3ª plur. | cognoverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cognovissem |
| 2ª sing. | cognovisses |
| 3ª sing. | cognovisset |
| 1ª plur. | cognovissemus |
| 2ª plur. | cognovissetis |
| 3ª plur. | cognovissent |
Presente
| 2ª sing. | cognosce |
| 2ª plur. | cognoscite |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | cognoscito |
| 2ª plur. | cognoscitote |
| 3ª plur. | cognoscunto |
Forme nominali
| Inf. presente | cognoscere |
| Inf. perfetto | cognovisse |
| Inf. futuro | cogniturum esse |
| Part. presente | cognoscens, cognoscentis |
| Part. futuro | cogniturus, -a, -um |
| Gerundio | cognoscendi, cognoscendo, ad cognoscendum, cognoscendo |
| Supino | cognitum, cognitu |
Presente
| 1ª sing. | cognoscor |
| 2ª sing. | cognosceris |
| 3ª sing. | cognoscitur |
| 1ª plur. | cognoscimur |
| 2ª plur. | cognoscimini |
| 3ª plur. | cognoscuntur |
Imperfetto
| 1ª sing. | cognoscebar |
| 2ª sing. | cognoscebaris |
| 3ª sing. | cognoscebatur |
| 1ª plur. | cognoscebamur |
| 2ª plur. | cognoscebamini |
| 3ª plur. | cognoscebantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | cognoscar |
| 2ª sing. | cognosceris |
| 3ª sing. | cognoscetur |
| 1ª plur. | cognoscemur |
| 2ª plur. | cognoscemini |
| 3ª plur. | cognoscentur |
Perfetto
| 1ª sing. | cognitus sum |
| 2ª sing. | cognitus es |
| 3ª sing. | cognitus est |
| 1ª plur. | cogniti sumus |
| 2ª plur. | cogniti estis |
| 3ª plur. | cogniti sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cognitus eram |
| 2ª sing. | cognitus eras |
| 3ª sing. | cognitus erat |
| 1ª plur. | cogniti eramus |
| 2ª plur. | cogniti eratis |
| 3ª plur. | cogniti erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | cognitus ero |
| 2ª sing. | cognitus eris |
| 3ª sing. | cognitus erit |
| 1ª plur. | cogniti erimus |
| 2ª plur. | cogniti eritis |
| 3ª plur. | cogniti erunt |
Presente
| 1ª sing. | cognoscar |
| 2ª sing. | cognoscaris |
| 3ª sing. | cognoscatur |
| 1ª plur. | cognoscamur |
| 2ª plur. | cognoscamini |
| 3ª plur. | cognoscantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | cognoscerer |
| 2ª sing. | cognoscereris |
| 3ª sing. | cognosceretur |
| 1ª plur. | cognosceremur |
| 2ª plur. | cognosceremini |
| 3ª plur. | cognoscerentur |
Perfetto
| 1ª sing. | cognitus sim |
| 2ª sing. | cognitus sis |
| 3ª sing. | cognitus sit |
| 1ª plur. | cogniti simus |
| 2ª plur. | cogniti sitis |
| 3ª plur. | cogniti sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | cognitus essem |
| 2ª sing. | cognitus esses |
| 3ª sing. | cognitus esset |
| 1ª plur. | cogniti essemus |
| 2ª plur. | cogniti essetis |
| 3ª plur. | cogniti essent |
Presente
| 2ª sing. | cognoscere |
| 2ª plur. | cognoscimini |
Forme nominali
| Inf. presente | cognosci |
| Inf. perfetto | cognitum esse |
| Inf. futuro | cognitum iri |
| Part. perfetto | cognitus, -a, -um |
| Gerundivo | cognoscendus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 3ª coniugazione · tutti i verbi