Caricamento…
impedio, impedis, impedivi, impeditum, impedire
ostacolare, impedire
impedio è un verbo transitivo della 4ª coniugazione e si coniuga come audio. Dal paradigma si ricavano i temi: presente imped-, perfetto impediv-, supino impedit-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 4ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | impedio |
| 2ª sing. | impedis |
| 3ª sing. | impedit |
| 1ª plur. | impedimus |
| 2ª plur. | impeditis |
| 3ª plur. | impediunt |
Imperfetto
| 1ª sing. | impediebam |
| 2ª sing. | impediebas |
| 3ª sing. | impediebat |
| 1ª plur. | impediebamus |
| 2ª plur. | impediebatis |
| 3ª plur. | impediebant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | impediam |
| 2ª sing. | impedies |
| 3ª sing. | impediet |
| 1ª plur. | impediemus |
| 2ª plur. | impedietis |
| 3ª plur. | impedient |
Perfetto
| 1ª sing. | impedivi |
| 2ª sing. | impedivisti |
| 3ª sing. | impedivit |
| 1ª plur. | impedivimus |
| 2ª plur. | impedivistis |
| 3ª plur. | impediverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | impediveram |
| 2ª sing. | impediveras |
| 3ª sing. | impediverat |
| 1ª plur. | impediveramus |
| 2ª plur. | impediveratis |
| 3ª plur. | impediverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | impedivero |
| 2ª sing. | impediveris |
| 3ª sing. | impediverit |
| 1ª plur. | impediverimus |
| 2ª plur. | impediveritis |
| 3ª plur. | impediverint |
Presente
| 1ª sing. | impediam |
| 2ª sing. | impedias |
| 3ª sing. | impediat |
| 1ª plur. | impediamus |
| 2ª plur. | impediatis |
| 3ª plur. | impediant |
Imperfetto
| 1ª sing. | impedirem |
| 2ª sing. | impedires |
| 3ª sing. | impediret |
| 1ª plur. | impediremus |
| 2ª plur. | impediretis |
| 3ª plur. | impedirent |
Perfetto
| 1ª sing. | impediverim |
| 2ª sing. | impediveris |
| 3ª sing. | impediverit |
| 1ª plur. | impediverimus |
| 2ª plur. | impediveritis |
| 3ª plur. | impediverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | impedivissem |
| 2ª sing. | impedivisses |
| 3ª sing. | impedivisset |
| 1ª plur. | impedivissemus |
| 2ª plur. | impedivissetis |
| 3ª plur. | impedivissent |
Presente
| 2ª sing. | impedi |
| 2ª plur. | impedite |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | impedito |
| 2ª plur. | impeditote |
| 3ª plur. | impediunto |
Forme nominali
| Inf. presente | impedire |
| Inf. perfetto | impedivisse |
| Inf. futuro | impediturum esse |
| Part. presente | impediens, impedientis |
| Part. futuro | impediturus, -a, -um |
| Gerundio | impediendi, impediendo, ad impediendum, impediendo |
| Supino | impeditum, impeditu |
Presente
| 1ª sing. | impedior |
| 2ª sing. | impediris |
| 3ª sing. | impeditur |
| 1ª plur. | impedimur |
| 2ª plur. | impedimini |
| 3ª plur. | impediuntur |
Imperfetto
| 1ª sing. | impediebar |
| 2ª sing. | impediebaris |
| 3ª sing. | impediebatur |
| 1ª plur. | impediebamur |
| 2ª plur. | impediebamini |
| 3ª plur. | impediebantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | impediar |
| 2ª sing. | impedieris |
| 3ª sing. | impedietur |
| 1ª plur. | impediemur |
| 2ª plur. | impediemini |
| 3ª plur. | impedientur |
Perfetto
| 1ª sing. | impeditus sum |
| 2ª sing. | impeditus es |
| 3ª sing. | impeditus est |
| 1ª plur. | impediti sumus |
| 2ª plur. | impediti estis |
| 3ª plur. | impediti sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | impeditus eram |
| 2ª sing. | impeditus eras |
| 3ª sing. | impeditus erat |
| 1ª plur. | impediti eramus |
| 2ª plur. | impediti eratis |
| 3ª plur. | impediti erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | impeditus ero |
| 2ª sing. | impeditus eris |
| 3ª sing. | impeditus erit |
| 1ª plur. | impediti erimus |
| 2ª plur. | impediti eritis |
| 3ª plur. | impediti erunt |
Presente
| 1ª sing. | impediar |
| 2ª sing. | impediaris |
| 3ª sing. | impediatur |
| 1ª plur. | impediamur |
| 2ª plur. | impediamini |
| 3ª plur. | impediantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | impedirer |
| 2ª sing. | impedireris |
| 3ª sing. | impediretur |
| 1ª plur. | impediremur |
| 2ª plur. | impediremini |
| 3ª plur. | impedirentur |
Perfetto
| 1ª sing. | impeditus sim |
| 2ª sing. | impeditus sis |
| 3ª sing. | impeditus sit |
| 1ª plur. | impediti simus |
| 2ª plur. | impediti sitis |
| 3ª plur. | impediti sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | impeditus essem |
| 2ª sing. | impeditus esses |
| 3ª sing. | impeditus esset |
| 1ª plur. | impediti essemus |
| 2ª plur. | impediti essetis |
| 3ª plur. | impediti essent |
Presente
| 2ª sing. | impedire |
| 2ª plur. | impedimini |
Forme nominali
| Inf. presente | impediri |
| Inf. perfetto | impeditum esse |
| Inf. futuro | impeditum iri |
| Part. perfetto | impeditus, -a, -um |
| Gerundivo | impediendus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 4ª coniugazione · tutti i verbi