Caricamento…
impero, imperas, imperavi, imperatum, imperare
comandare, ordinare
impero è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente imper-, perfetto imperav-, supino imperat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | impero |
| 2ª sing. | imperas |
| 3ª sing. | imperat |
| 1ª plur. | imperamus |
| 2ª plur. | imperatis |
| 3ª plur. | imperant |
Imperfetto
| 1ª sing. | imperabam |
| 2ª sing. | imperabas |
| 3ª sing. | imperabat |
| 1ª plur. | imperabamus |
| 2ª plur. | imperabatis |
| 3ª plur. | imperabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | imperabo |
| 2ª sing. | imperabis |
| 3ª sing. | imperabit |
| 1ª plur. | imperabimus |
| 2ª plur. | imperabitis |
| 3ª plur. | imperabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | imperavi |
| 2ª sing. | imperavisti |
| 3ª sing. | imperavit |
| 1ª plur. | imperavimus |
| 2ª plur. | imperavistis |
| 3ª plur. | imperaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | imperaveram |
| 2ª sing. | imperaveras |
| 3ª sing. | imperaverat |
| 1ª plur. | imperaveramus |
| 2ª plur. | imperaveratis |
| 3ª plur. | imperaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | imperavero |
| 2ª sing. | imperaveris |
| 3ª sing. | imperaverit |
| 1ª plur. | imperaverimus |
| 2ª plur. | imperaveritis |
| 3ª plur. | imperaverint |
Presente
| 1ª sing. | imperem |
| 2ª sing. | imperes |
| 3ª sing. | imperet |
| 1ª plur. | imperemus |
| 2ª plur. | imperetis |
| 3ª plur. | imperent |
Imperfetto
| 1ª sing. | imperarem |
| 2ª sing. | imperares |
| 3ª sing. | imperaret |
| 1ª plur. | imperaremus |
| 2ª plur. | imperaretis |
| 3ª plur. | imperarent |
Perfetto
| 1ª sing. | imperaverim |
| 2ª sing. | imperaveris |
| 3ª sing. | imperaverit |
| 1ª plur. | imperaverimus |
| 2ª plur. | imperaveritis |
| 3ª plur. | imperaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | imperavissem |
| 2ª sing. | imperavisses |
| 3ª sing. | imperavisset |
| 1ª plur. | imperavissemus |
| 2ª plur. | imperavissetis |
| 3ª plur. | imperavissent |
Presente
| 2ª sing. | impera |
| 2ª plur. | imperate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | imperato |
| 2ª plur. | imperatote |
| 3ª plur. | imperanto |
Forme nominali
| Inf. presente | imperare |
| Inf. perfetto | imperavisse |
| Inf. futuro | imperaturum esse |
| Part. presente | imperans, imperantis |
| Part. futuro | imperaturus, -a, -um |
| Gerundio | imperandi, imperando, ad imperandum, imperando |
| Supino | imperatum, imperatu |
Presente
| 1ª sing. | imperor |
| 2ª sing. | imperaris |
| 3ª sing. | imperatur |
| 1ª plur. | imperamur |
| 2ª plur. | imperamini |
| 3ª plur. | imperantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | imperabar |
| 2ª sing. | imperabaris |
| 3ª sing. | imperabatur |
| 1ª plur. | imperabamur |
| 2ª plur. | imperabamini |
| 3ª plur. | imperabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | imperabor |
| 2ª sing. | imperaberis |
| 3ª sing. | imperabitur |
| 1ª plur. | imperabimur |
| 2ª plur. | imperabimini |
| 3ª plur. | imperabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | imperatus sum |
| 2ª sing. | imperatus es |
| 3ª sing. | imperatus est |
| 1ª plur. | imperati sumus |
| 2ª plur. | imperati estis |
| 3ª plur. | imperati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | imperatus eram |
| 2ª sing. | imperatus eras |
| 3ª sing. | imperatus erat |
| 1ª plur. | imperati eramus |
| 2ª plur. | imperati eratis |
| 3ª plur. | imperati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | imperatus ero |
| 2ª sing. | imperatus eris |
| 3ª sing. | imperatus erit |
| 1ª plur. | imperati erimus |
| 2ª plur. | imperati eritis |
| 3ª plur. | imperati erunt |
Presente
| 1ª sing. | imperer |
| 2ª sing. | impereris |
| 3ª sing. | imperetur |
| 1ª plur. | imperemur |
| 2ª plur. | imperemini |
| 3ª plur. | imperentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | imperarer |
| 2ª sing. | imperareris |
| 3ª sing. | imperaretur |
| 1ª plur. | imperaremur |
| 2ª plur. | imperaremini |
| 3ª plur. | imperarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | imperatus sim |
| 2ª sing. | imperatus sis |
| 3ª sing. | imperatus sit |
| 1ª plur. | imperati simus |
| 2ª plur. | imperati sitis |
| 3ª plur. | imperati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | imperatus essem |
| 2ª sing. | imperatus esses |
| 3ª sing. | imperatus esset |
| 1ª plur. | imperati essemus |
| 2ª plur. | imperati essetis |
| 3ª plur. | imperati essent |
Presente
| 2ª sing. | imperare |
| 2ª plur. | imperamini |
Forme nominali
| Inf. presente | imperari |
| Inf. perfetto | imperatum esse |
| Inf. futuro | imperatum iri |
| Part. perfetto | imperatus, -a, -um |
| Gerundivo | imperandus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi