Caricamento…
mentior, mentiris, mentitus sum, mentiri
mentire
mentior è un verbo deponente della 4ª coniugazione: ha forma passiva ma significato attivo (mentior = «mentire», in prima persona). Si coniuga con le desinenze passive del modello audio; il participio perfetto mentitus ha valore attivo.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 4ª coniugazione, i verbi deponenti.
Presente
| 1ª sing. | mentior |
| 2ª sing. | mentiris |
| 3ª sing. | mentitur |
| 1ª plur. | mentimur |
| 2ª plur. | mentimini |
| 3ª plur. | mentiuntur |
Imperfetto
| 1ª sing. | mentiebar |
| 2ª sing. | mentiebaris |
| 3ª sing. | mentiebatur |
| 1ª plur. | mentiebamur |
| 2ª plur. | mentiebamini |
| 3ª plur. | mentiebantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | mentiar |
| 2ª sing. | mentieris |
| 3ª sing. | mentietur |
| 1ª plur. | mentiemur |
| 2ª plur. | mentiemini |
| 3ª plur. | mentientur |
Perfetto
| 1ª sing. | mentitus sum |
| 2ª sing. | mentitus es |
| 3ª sing. | mentitus est |
| 1ª plur. | mentiti sumus |
| 2ª plur. | mentiti estis |
| 3ª plur. | mentiti sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | mentitus eram |
| 2ª sing. | mentitus eras |
| 3ª sing. | mentitus erat |
| 1ª plur. | mentiti eramus |
| 2ª plur. | mentiti eratis |
| 3ª plur. | mentiti erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | mentitus ero |
| 2ª sing. | mentitus eris |
| 3ª sing. | mentitus erit |
| 1ª plur. | mentiti erimus |
| 2ª plur. | mentiti eritis |
| 3ª plur. | mentiti erunt |
Presente
| 1ª sing. | mentiar |
| 2ª sing. | mentiaris |
| 3ª sing. | mentiatur |
| 1ª plur. | mentiamur |
| 2ª plur. | mentiamini |
| 3ª plur. | mentiantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | mentirer |
| 2ª sing. | mentireris |
| 3ª sing. | mentiretur |
| 1ª plur. | mentiremur |
| 2ª plur. | mentiremini |
| 3ª plur. | mentirentur |
Perfetto
| 1ª sing. | mentitus sim |
| 2ª sing. | mentitus sis |
| 3ª sing. | mentitus sit |
| 1ª plur. | mentiti simus |
| 2ª plur. | mentiti sitis |
| 3ª plur. | mentiti sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | mentitus essem |
| 2ª sing. | mentitus esses |
| 3ª sing. | mentitus esset |
| 1ª plur. | mentiti essemus |
| 2ª plur. | mentiti essetis |
| 3ª plur. | mentiti essent |
Presente
| 2ª sing. | mentire |
| 2ª plur. | mentimini |
Forme nominali
| Inf. presente | mentiri |
| Inf. perfetto | mentitum esse |
| Inf. futuro | mentiturum esse |
| Part. presente | mentiens, mentientis |
| Part. perfetto | mentitus, -a, -um |
| Part. futuro | mentiturus, -a, -um |
| Gerundio | mentiendi, mentiendo, ad mentiendum, mentiendo |
| Gerundivo | mentiendus, -a, -um |
| Supino | mentitum, mentitu |
Esercitati: esercizi sulla 4ª coniugazione · tutti i verbi