Caricamento…
obtineo, obtines, obtinui, obtentum, obtinere
ottenere, occupare
obtineo è un verbo transitivo della 2ª coniugazione e si coniuga come moneo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente obtin-, perfetto obtinu-, supino obtent-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 2ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | obtineo |
| 2ª sing. | obtines |
| 3ª sing. | obtinet |
| 1ª plur. | obtinemus |
| 2ª plur. | obtinetis |
| 3ª plur. | obtinent |
Imperfetto
| 1ª sing. | obtinebam |
| 2ª sing. | obtinebas |
| 3ª sing. | obtinebat |
| 1ª plur. | obtinebamus |
| 2ª plur. | obtinebatis |
| 3ª plur. | obtinebant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | obtinebo |
| 2ª sing. | obtinebis |
| 3ª sing. | obtinebit |
| 1ª plur. | obtinebimus |
| 2ª plur. | obtinebitis |
| 3ª plur. | obtinebunt |
Perfetto
| 1ª sing. | obtinui |
| 2ª sing. | obtinuisti |
| 3ª sing. | obtinuit |
| 1ª plur. | obtinuimus |
| 2ª plur. | obtinuistis |
| 3ª plur. | obtinuerunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | obtinueram |
| 2ª sing. | obtinueras |
| 3ª sing. | obtinuerat |
| 1ª plur. | obtinueramus |
| 2ª plur. | obtinueratis |
| 3ª plur. | obtinuerant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | obtinuero |
| 2ª sing. | obtinueris |
| 3ª sing. | obtinuerit |
| 1ª plur. | obtinuerimus |
| 2ª plur. | obtinueritis |
| 3ª plur. | obtinuerint |
Presente
| 1ª sing. | obtineam |
| 2ª sing. | obtineas |
| 3ª sing. | obtineat |
| 1ª plur. | obtineamus |
| 2ª plur. | obtineatis |
| 3ª plur. | obtineant |
Imperfetto
| 1ª sing. | obtinerem |
| 2ª sing. | obtineres |
| 3ª sing. | obtineret |
| 1ª plur. | obtineremus |
| 2ª plur. | obtineretis |
| 3ª plur. | obtinerent |
Perfetto
| 1ª sing. | obtinuerim |
| 2ª sing. | obtinueris |
| 3ª sing. | obtinuerit |
| 1ª plur. | obtinuerimus |
| 2ª plur. | obtinueritis |
| 3ª plur. | obtinuerint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | obtinuissem |
| 2ª sing. | obtinuisses |
| 3ª sing. | obtinuisset |
| 1ª plur. | obtinuissemus |
| 2ª plur. | obtinuissetis |
| 3ª plur. | obtinuissent |
Presente
| 2ª sing. | obtine |
| 2ª plur. | obtinete |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | obtineto |
| 2ª plur. | obtinetote |
| 3ª plur. | obtinento |
Forme nominali
| Inf. presente | obtinere |
| Inf. perfetto | obtinuisse |
| Inf. futuro | obtenturum esse |
| Part. presente | obtinens, obtinentis |
| Part. futuro | obtenturus, -a, -um |
| Gerundio | obtinendi, obtinendo, ad obtinendum, obtinendo |
| Supino | obtentum, obtentu |
Presente
| 1ª sing. | obtineor |
| 2ª sing. | obtineris |
| 3ª sing. | obtinetur |
| 1ª plur. | obtinemur |
| 2ª plur. | obtinemini |
| 3ª plur. | obtinentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | obtinebar |
| 2ª sing. | obtinebaris |
| 3ª sing. | obtinebatur |
| 1ª plur. | obtinebamur |
| 2ª plur. | obtinebamini |
| 3ª plur. | obtinebantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | obtinebor |
| 2ª sing. | obtineberis |
| 3ª sing. | obtinebitur |
| 1ª plur. | obtinebimur |
| 2ª plur. | obtinebimini |
| 3ª plur. | obtinebuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | obtentus sum |
| 2ª sing. | obtentus es |
| 3ª sing. | obtentus est |
| 1ª plur. | obtenti sumus |
| 2ª plur. | obtenti estis |
| 3ª plur. | obtenti sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | obtentus eram |
| 2ª sing. | obtentus eras |
| 3ª sing. | obtentus erat |
| 1ª plur. | obtenti eramus |
| 2ª plur. | obtenti eratis |
| 3ª plur. | obtenti erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | obtentus ero |
| 2ª sing. | obtentus eris |
| 3ª sing. | obtentus erit |
| 1ª plur. | obtenti erimus |
| 2ª plur. | obtenti eritis |
| 3ª plur. | obtenti erunt |
Presente
| 1ª sing. | obtinear |
| 2ª sing. | obtinearis |
| 3ª sing. | obtineatur |
| 1ª plur. | obtineamur |
| 2ª plur. | obtineamini |
| 3ª plur. | obtineantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | obtinerer |
| 2ª sing. | obtinereris |
| 3ª sing. | obtineretur |
| 1ª plur. | obtineremur |
| 2ª plur. | obtineremini |
| 3ª plur. | obtinerentur |
Perfetto
| 1ª sing. | obtentus sim |
| 2ª sing. | obtentus sis |
| 3ª sing. | obtentus sit |
| 1ª plur. | obtenti simus |
| 2ª plur. | obtenti sitis |
| 3ª plur. | obtenti sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | obtentus essem |
| 2ª sing. | obtentus esses |
| 3ª sing. | obtentus esset |
| 1ª plur. | obtenti essemus |
| 2ª plur. | obtenti essetis |
| 3ª plur. | obtenti essent |
Presente
| 2ª sing. | obtinere |
| 2ª plur. | obtinemini |
Forme nominali
| Inf. presente | obtineri |
| Inf. perfetto | obtentum esse |
| Inf. futuro | obtentum iri |
| Part. perfetto | obtentus, -a, -um |
| Gerundivo | obtinendus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 2ª coniugazione · tutti i verbi