Caricamento…
immortalis, immortale
immortale
immortalis è un aggettivo della 2ª classe a due uscite e si declina come fortis, forte. Segue la 3ª declinazione: ablativo singolare in -i, genitivo plurale in -ium, neutro plurale in -ia.
In grassetto le desinenze. Teoria: gli aggettivi della 2ª classe.
| Singolare | Maschile | Femminile | Neutro |
|---|---|---|---|
| nominativo | immortalis | immortalis | immortale |
| genitivo | immortalis | immortalis | immortalis |
| dativo | immortali | immortali | immortali |
| accusativo | immortalem | immortalem | immortale |
| vocativo | immortalis | immortalis | immortale |
| ablativo | immortali | immortali | immortali |
| Plurale | Maschile | Femminile | Neutro |
|---|---|---|---|
| nominativo | immortales | immortales | immortalia |
| genitivo | immortalium | immortalium | immortalium |
| dativo | immortalibus | immortalibus | immortalibus |
| accusativo | immortales | immortales | immortalia |
| vocativo | immortales | immortales | immortalia |
| ablativo | immortalibus | immortalibus | immortalibus |
Per questo aggettivo comparativo e superlativo non si usano, o sono molto rari. Per esprimere il grado si usano di solito magis («più») e maxime («moltissimo»).
Teoria: comparativo e superlativo e le forme irregolari.
Esercitati: esercizi sulla 2ª classe · tutti gli aggettivi