Caricamento…
dubito, dubitas, dubitavi, dubitatum, dubitare
dubitare, esitare
dubito è un verbo intransitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente dubit-, perfetto dubitav-, supino dubitat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | dubito |
| 2ª sing. | dubitas |
| 3ª sing. | dubitat |
| 1ª plur. | dubitamus |
| 2ª plur. | dubitatis |
| 3ª plur. | dubitant |
Imperfetto
| 1ª sing. | dubitabam |
| 2ª sing. | dubitabas |
| 3ª sing. | dubitabat |
| 1ª plur. | dubitabamus |
| 2ª plur. | dubitabatis |
| 3ª plur. | dubitabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | dubitabo |
| 2ª sing. | dubitabis |
| 3ª sing. | dubitabit |
| 1ª plur. | dubitabimus |
| 2ª plur. | dubitabitis |
| 3ª plur. | dubitabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | dubitavi |
| 2ª sing. | dubitavisti |
| 3ª sing. | dubitavit |
| 1ª plur. | dubitavimus |
| 2ª plur. | dubitavistis |
| 3ª plur. | dubitaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | dubitaveram |
| 2ª sing. | dubitaveras |
| 3ª sing. | dubitaverat |
| 1ª plur. | dubitaveramus |
| 2ª plur. | dubitaveratis |
| 3ª plur. | dubitaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | dubitavero |
| 2ª sing. | dubitaveris |
| 3ª sing. | dubitaverit |
| 1ª plur. | dubitaverimus |
| 2ª plur. | dubitaveritis |
| 3ª plur. | dubitaverint |
Presente
| 1ª sing. | dubitem |
| 2ª sing. | dubites |
| 3ª sing. | dubitet |
| 1ª plur. | dubitemus |
| 2ª plur. | dubitetis |
| 3ª plur. | dubitent |
Imperfetto
| 1ª sing. | dubitarem |
| 2ª sing. | dubitares |
| 3ª sing. | dubitaret |
| 1ª plur. | dubitaremus |
| 2ª plur. | dubitaretis |
| 3ª plur. | dubitarent |
Perfetto
| 1ª sing. | dubitaverim |
| 2ª sing. | dubitaveris |
| 3ª sing. | dubitaverit |
| 1ª plur. | dubitaverimus |
| 2ª plur. | dubitaveritis |
| 3ª plur. | dubitaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | dubitavissem |
| 2ª sing. | dubitavisses |
| 3ª sing. | dubitavisset |
| 1ª plur. | dubitavissemus |
| 2ª plur. | dubitavissetis |
| 3ª plur. | dubitavissent |
Presente
| 2ª sing. | dubita |
| 2ª plur. | dubitate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | dubitato |
| 2ª plur. | dubitatote |
| 3ª plur. | dubitanto |
Forme nominali
| Inf. presente | dubitare |
| Inf. perfetto | dubitavisse |
| Inf. futuro | dubitaturum esse |
| Part. presente | dubitans, dubitantis |
| Part. futuro | dubitaturus, -a, -um |
| Gerundio | dubitandi, dubitando, ad dubitandum, dubitando |
| Supino | dubitatum, dubitatu |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi