Caricamento…
expugno, expugnas, expugnavi, expugnatum, expugnare
espugnare
expugno è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente expugn-, perfetto expugnav-, supino expugnat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | expugno |
| 2ª sing. | expugnas |
| 3ª sing. | expugnat |
| 1ª plur. | expugnamus |
| 2ª plur. | expugnatis |
| 3ª plur. | expugnant |
Imperfetto
| 1ª sing. | expugnabam |
| 2ª sing. | expugnabas |
| 3ª sing. | expugnabat |
| 1ª plur. | expugnabamus |
| 2ª plur. | expugnabatis |
| 3ª plur. | expugnabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | expugnabo |
| 2ª sing. | expugnabis |
| 3ª sing. | expugnabit |
| 1ª plur. | expugnabimus |
| 2ª plur. | expugnabitis |
| 3ª plur. | expugnabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | expugnavi |
| 2ª sing. | expugnavisti |
| 3ª sing. | expugnavit |
| 1ª plur. | expugnavimus |
| 2ª plur. | expugnavistis |
| 3ª plur. | expugnaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | expugnaveram |
| 2ª sing. | expugnaveras |
| 3ª sing. | expugnaverat |
| 1ª plur. | expugnaveramus |
| 2ª plur. | expugnaveratis |
| 3ª plur. | expugnaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | expugnavero |
| 2ª sing. | expugnaveris |
| 3ª sing. | expugnaverit |
| 1ª plur. | expugnaverimus |
| 2ª plur. | expugnaveritis |
| 3ª plur. | expugnaverint |
Presente
| 1ª sing. | expugnem |
| 2ª sing. | expugnes |
| 3ª sing. | expugnet |
| 1ª plur. | expugnemus |
| 2ª plur. | expugnetis |
| 3ª plur. | expugnent |
Imperfetto
| 1ª sing. | expugnarem |
| 2ª sing. | expugnares |
| 3ª sing. | expugnaret |
| 1ª plur. | expugnaremus |
| 2ª plur. | expugnaretis |
| 3ª plur. | expugnarent |
Perfetto
| 1ª sing. | expugnaverim |
| 2ª sing. | expugnaveris |
| 3ª sing. | expugnaverit |
| 1ª plur. | expugnaverimus |
| 2ª plur. | expugnaveritis |
| 3ª plur. | expugnaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | expugnavissem |
| 2ª sing. | expugnavisses |
| 3ª sing. | expugnavisset |
| 1ª plur. | expugnavissemus |
| 2ª plur. | expugnavissetis |
| 3ª plur. | expugnavissent |
Presente
| 2ª sing. | expugna |
| 2ª plur. | expugnate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | expugnato |
| 2ª plur. | expugnatote |
| 3ª plur. | expugnanto |
Forme nominali
| Inf. presente | expugnare |
| Inf. perfetto | expugnavisse |
| Inf. futuro | expugnaturum esse |
| Part. presente | expugnans, expugnantis |
| Part. futuro | expugnaturus, -a, -um |
| Gerundio | expugnandi, expugnando, ad expugnandum, expugnando |
| Supino | expugnatum, expugnatu |
Presente
| 1ª sing. | expugnor |
| 2ª sing. | expugnaris |
| 3ª sing. | expugnatur |
| 1ª plur. | expugnamur |
| 2ª plur. | expugnamini |
| 3ª plur. | expugnantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | expugnabar |
| 2ª sing. | expugnabaris |
| 3ª sing. | expugnabatur |
| 1ª plur. | expugnabamur |
| 2ª plur. | expugnabamini |
| 3ª plur. | expugnabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | expugnabor |
| 2ª sing. | expugnaberis |
| 3ª sing. | expugnabitur |
| 1ª plur. | expugnabimur |
| 2ª plur. | expugnabimini |
| 3ª plur. | expugnabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | expugnatus sum |
| 2ª sing. | expugnatus es |
| 3ª sing. | expugnatus est |
| 1ª plur. | expugnati sumus |
| 2ª plur. | expugnati estis |
| 3ª plur. | expugnati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | expugnatus eram |
| 2ª sing. | expugnatus eras |
| 3ª sing. | expugnatus erat |
| 1ª plur. | expugnati eramus |
| 2ª plur. | expugnati eratis |
| 3ª plur. | expugnati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | expugnatus ero |
| 2ª sing. | expugnatus eris |
| 3ª sing. | expugnatus erit |
| 1ª plur. | expugnati erimus |
| 2ª plur. | expugnati eritis |
| 3ª plur. | expugnati erunt |
Presente
| 1ª sing. | expugner |
| 2ª sing. | expugneris |
| 3ª sing. | expugnetur |
| 1ª plur. | expugnemur |
| 2ª plur. | expugnemini |
| 3ª plur. | expugnentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | expugnarer |
| 2ª sing. | expugnareris |
| 3ª sing. | expugnaretur |
| 1ª plur. | expugnaremur |
| 2ª plur. | expugnaremini |
| 3ª plur. | expugnarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | expugnatus sim |
| 2ª sing. | expugnatus sis |
| 3ª sing. | expugnatus sit |
| 1ª plur. | expugnati simus |
| 2ª plur. | expugnati sitis |
| 3ª plur. | expugnati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | expugnatus essem |
| 2ª sing. | expugnatus esses |
| 3ª sing. | expugnatus esset |
| 1ª plur. | expugnati essemus |
| 2ª plur. | expugnati essetis |
| 3ª plur. | expugnati essent |
Presente
| 2ª sing. | expugnare |
| 2ª plur. | expugnamini |
Forme nominali
| Inf. presente | expugnari |
| Inf. perfetto | expugnatum esse |
| Inf. futuro | expugnatum iri |
| Part. perfetto | expugnatus, -a, -um |
| Gerundivo | expugnandus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi