Caricamento…
nuntio, nuntias, nuntiavi, nuntiatum, nuntiare
annunciare
nuntio è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente nunti-, perfetto nuntiav-, supino nuntiat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | nuntio |
| 2ª sing. | nuntias |
| 3ª sing. | nuntiat |
| 1ª plur. | nuntiamus |
| 2ª plur. | nuntiatis |
| 3ª plur. | nuntiant |
Imperfetto
| 1ª sing. | nuntiabam |
| 2ª sing. | nuntiabas |
| 3ª sing. | nuntiabat |
| 1ª plur. | nuntiabamus |
| 2ª plur. | nuntiabatis |
| 3ª plur. | nuntiabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | nuntiabo |
| 2ª sing. | nuntiabis |
| 3ª sing. | nuntiabit |
| 1ª plur. | nuntiabimus |
| 2ª plur. | nuntiabitis |
| 3ª plur. | nuntiabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | nuntiavi |
| 2ª sing. | nuntiavisti |
| 3ª sing. | nuntiavit |
| 1ª plur. | nuntiavimus |
| 2ª plur. | nuntiavistis |
| 3ª plur. | nuntiaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | nuntiaveram |
| 2ª sing. | nuntiaveras |
| 3ª sing. | nuntiaverat |
| 1ª plur. | nuntiaveramus |
| 2ª plur. | nuntiaveratis |
| 3ª plur. | nuntiaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | nuntiavero |
| 2ª sing. | nuntiaveris |
| 3ª sing. | nuntiaverit |
| 1ª plur. | nuntiaverimus |
| 2ª plur. | nuntiaveritis |
| 3ª plur. | nuntiaverint |
Presente
| 1ª sing. | nuntiem |
| 2ª sing. | nunties |
| 3ª sing. | nuntiet |
| 1ª plur. | nuntiemus |
| 2ª plur. | nuntietis |
| 3ª plur. | nuntient |
Imperfetto
| 1ª sing. | nuntiarem |
| 2ª sing. | nuntiares |
| 3ª sing. | nuntiaret |
| 1ª plur. | nuntiaremus |
| 2ª plur. | nuntiaretis |
| 3ª plur. | nuntiarent |
Perfetto
| 1ª sing. | nuntiaverim |
| 2ª sing. | nuntiaveris |
| 3ª sing. | nuntiaverit |
| 1ª plur. | nuntiaverimus |
| 2ª plur. | nuntiaveritis |
| 3ª plur. | nuntiaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | nuntiavissem |
| 2ª sing. | nuntiavisses |
| 3ª sing. | nuntiavisset |
| 1ª plur. | nuntiavissemus |
| 2ª plur. | nuntiavissetis |
| 3ª plur. | nuntiavissent |
Presente
| 2ª sing. | nuntia |
| 2ª plur. | nuntiate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | nuntiato |
| 2ª plur. | nuntiatote |
| 3ª plur. | nuntianto |
Forme nominali
| Inf. presente | nuntiare |
| Inf. perfetto | nuntiavisse |
| Inf. futuro | nuntiaturum esse |
| Part. presente | nuntians, nuntiantis |
| Part. futuro | nuntiaturus, -a, -um |
| Gerundio | nuntiandi, nuntiando, ad nuntiandum, nuntiando |
| Supino | nuntiatum, nuntiatu |
Presente
| 1ª sing. | nuntior |
| 2ª sing. | nuntiaris |
| 3ª sing. | nuntiatur |
| 1ª plur. | nuntiamur |
| 2ª plur. | nuntiamini |
| 3ª plur. | nuntiantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | nuntiabar |
| 2ª sing. | nuntiabaris |
| 3ª sing. | nuntiabatur |
| 1ª plur. | nuntiabamur |
| 2ª plur. | nuntiabamini |
| 3ª plur. | nuntiabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | nuntiabor |
| 2ª sing. | nuntiaberis |
| 3ª sing. | nuntiabitur |
| 1ª plur. | nuntiabimur |
| 2ª plur. | nuntiabimini |
| 3ª plur. | nuntiabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | nuntiatus sum |
| 2ª sing. | nuntiatus es |
| 3ª sing. | nuntiatus est |
| 1ª plur. | nuntiati sumus |
| 2ª plur. | nuntiati estis |
| 3ª plur. | nuntiati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | nuntiatus eram |
| 2ª sing. | nuntiatus eras |
| 3ª sing. | nuntiatus erat |
| 1ª plur. | nuntiati eramus |
| 2ª plur. | nuntiati eratis |
| 3ª plur. | nuntiati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | nuntiatus ero |
| 2ª sing. | nuntiatus eris |
| 3ª sing. | nuntiatus erit |
| 1ª plur. | nuntiati erimus |
| 2ª plur. | nuntiati eritis |
| 3ª plur. | nuntiati erunt |
Presente
| 1ª sing. | nuntier |
| 2ª sing. | nuntieris |
| 3ª sing. | nuntietur |
| 1ª plur. | nuntiemur |
| 2ª plur. | nuntiemini |
| 3ª plur. | nuntientur |
Imperfetto
| 1ª sing. | nuntiarer |
| 2ª sing. | nuntiareris |
| 3ª sing. | nuntiaretur |
| 1ª plur. | nuntiaremur |
| 2ª plur. | nuntiaremini |
| 3ª plur. | nuntiarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | nuntiatus sim |
| 2ª sing. | nuntiatus sis |
| 3ª sing. | nuntiatus sit |
| 1ª plur. | nuntiati simus |
| 2ª plur. | nuntiati sitis |
| 3ª plur. | nuntiati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | nuntiatus essem |
| 2ª sing. | nuntiatus esses |
| 3ª sing. | nuntiatus esset |
| 1ª plur. | nuntiati essemus |
| 2ª plur. | nuntiati essetis |
| 3ª plur. | nuntiati essent |
Presente
| 2ª sing. | nuntiare |
| 2ª plur. | nuntiamini |
Forme nominali
| Inf. presente | nuntiari |
| Inf. perfetto | nuntiatum esse |
| Inf. futuro | nuntiatum iri |
| Part. perfetto | nuntiatus, -a, -um |
| Gerundivo | nuntiandus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi