Latinando

Coniugazione di probo

probo, probas, probavi, probatum, probare

approvare, dimostrare

1ª coniugazionetransitivo

probo è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente prob-, perfetto probav-, supino probat-.

In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.

Un esempio

Consul consilium probat.

Il console approva il piano.

Forma attiva

Indicativo

Presente

1ª sing.probo
2ª sing.probas
3ª sing.probat
1ª plur.probamus
2ª plur.probatis
3ª plur.probant

Imperfetto

1ª sing.probabam
2ª sing.probabas
3ª sing.probabat
1ª plur.probabamus
2ª plur.probabatis
3ª plur.probabant

Futuro semplice

1ª sing.probabo
2ª sing.probabis
3ª sing.probabit
1ª plur.probabimus
2ª plur.probabitis
3ª plur.probabunt

Perfetto

1ª sing.probavi
2ª sing.probavisti
3ª sing.probavit
1ª plur.probavimus
2ª plur.probavistis
3ª plur.probaverunt

Piuccheperfetto

1ª sing.probaveram
2ª sing.probaveras
3ª sing.probaverat
1ª plur.probaveramus
2ª plur.probaveratis
3ª plur.probaverant

Futuro anteriore

1ª sing.probavero
2ª sing.probaveris
3ª sing.probaverit
1ª plur.probaverimus
2ª plur.probaveritis
3ª plur.probaverint

Congiuntivo

Presente

1ª sing.probem
2ª sing.probes
3ª sing.probet
1ª plur.probemus
2ª plur.probetis
3ª plur.probent

Imperfetto

1ª sing.probarem
2ª sing.probares
3ª sing.probaret
1ª plur.probaremus
2ª plur.probaretis
3ª plur.probarent

Perfetto

1ª sing.probaverim
2ª sing.probaveris
3ª sing.probaverit
1ª plur.probaverimus
2ª plur.probaveritis
3ª plur.probaverint

Piuccheperfetto

1ª sing.probavissem
2ª sing.probavisses
3ª sing.probavisset
1ª plur.probavissemus
2ª plur.probavissetis
3ª plur.probavissent

Imperativo

Presente

2ª sing.proba
2ª plur.probate

Futuro

2ª/3ª sing.probato
2ª plur.probatote
3ª plur.probanto

Forme nominali

Inf. presenteprobare
Inf. perfettoprobavisse
Inf. futuroprobaturum esse
Part. presenteprobans, probantis
Part. futuroprobaturus, -a, -um
Gerundioprobandi, probando, ad probandum, probando
Supinoprobatum, probatu

Forma passiva

Indicativo

Presente

1ª sing.probor
2ª sing.probaris
3ª sing.probatur
1ª plur.probamur
2ª plur.probamini
3ª plur.probantur

Imperfetto

1ª sing.probabar
2ª sing.probabaris
3ª sing.probabatur
1ª plur.probabamur
2ª plur.probabamini
3ª plur.probabantur

Futuro semplice

1ª sing.probabor
2ª sing.probaberis
3ª sing.probabitur
1ª plur.probabimur
2ª plur.probabimini
3ª plur.probabuntur

Perfetto

1ª sing.probatus sum
2ª sing.probatus es
3ª sing.probatus est
1ª plur.probati sumus
2ª plur.probati estis
3ª plur.probati sunt

Piuccheperfetto

1ª sing.probatus eram
2ª sing.probatus eras
3ª sing.probatus erat
1ª plur.probati eramus
2ª plur.probati eratis
3ª plur.probati erant

Futuro anteriore

1ª sing.probatus ero
2ª sing.probatus eris
3ª sing.probatus erit
1ª plur.probati erimus
2ª plur.probati eritis
3ª plur.probati erunt

Congiuntivo

Presente

1ª sing.prober
2ª sing.proberis
3ª sing.probetur
1ª plur.probemur
2ª plur.probemini
3ª plur.probentur

Imperfetto

1ª sing.probarer
2ª sing.probareris
3ª sing.probaretur
1ª plur.probaremur
2ª plur.probaremini
3ª plur.probarentur

Perfetto

1ª sing.probatus sim
2ª sing.probatus sis
3ª sing.probatus sit
1ª plur.probati simus
2ª plur.probati sitis
3ª plur.probati sint

Piuccheperfetto

1ª sing.probatus essem
2ª sing.probatus esses
3ª sing.probatus esset
1ª plur.probati essemus
2ª plur.probati essetis
3ª plur.probati essent

Imperativo

Presente

2ª sing.probare
2ª plur.probamini

Forme nominali

Inf. presenteprobari
Inf. perfettoprobatum esse
Inf. futuroprobatum iri
Part. perfettoprobatus, -a, -um
Gerundivoprobandus, -a, -um

Altri verbi: 1ª coniugazione

Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · analizza le forme dei verbi · tutti i verbi