Caricamento…
probo, probas, probavi, probatum, probare
approvare, dimostrare
probo è un verbo transitivo della 1ª coniugazione e si coniuga come amo. Dal paradigma si ricavano i temi: presente prob-, perfetto probav-, supino probat-.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione.
Presente
| 1ª sing. | probo |
| 2ª sing. | probas |
| 3ª sing. | probat |
| 1ª plur. | probamus |
| 2ª plur. | probatis |
| 3ª plur. | probant |
Imperfetto
| 1ª sing. | probabam |
| 2ª sing. | probabas |
| 3ª sing. | probabat |
| 1ª plur. | probabamus |
| 2ª plur. | probabatis |
| 3ª plur. | probabant |
Futuro semplice
| 1ª sing. | probabo |
| 2ª sing. | probabis |
| 3ª sing. | probabit |
| 1ª plur. | probabimus |
| 2ª plur. | probabitis |
| 3ª plur. | probabunt |
Perfetto
| 1ª sing. | probavi |
| 2ª sing. | probavisti |
| 3ª sing. | probavit |
| 1ª plur. | probavimus |
| 2ª plur. | probavistis |
| 3ª plur. | probaverunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | probaveram |
| 2ª sing. | probaveras |
| 3ª sing. | probaverat |
| 1ª plur. | probaveramus |
| 2ª plur. | probaveratis |
| 3ª plur. | probaverant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | probavero |
| 2ª sing. | probaveris |
| 3ª sing. | probaverit |
| 1ª plur. | probaverimus |
| 2ª plur. | probaveritis |
| 3ª plur. | probaverint |
Presente
| 1ª sing. | probem |
| 2ª sing. | probes |
| 3ª sing. | probet |
| 1ª plur. | probemus |
| 2ª plur. | probetis |
| 3ª plur. | probent |
Imperfetto
| 1ª sing. | probarem |
| 2ª sing. | probares |
| 3ª sing. | probaret |
| 1ª plur. | probaremus |
| 2ª plur. | probaretis |
| 3ª plur. | probarent |
Perfetto
| 1ª sing. | probaverim |
| 2ª sing. | probaveris |
| 3ª sing. | probaverit |
| 1ª plur. | probaverimus |
| 2ª plur. | probaveritis |
| 3ª plur. | probaverint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | probavissem |
| 2ª sing. | probavisses |
| 3ª sing. | probavisset |
| 1ª plur. | probavissemus |
| 2ª plur. | probavissetis |
| 3ª plur. | probavissent |
Presente
| 2ª sing. | proba |
| 2ª plur. | probate |
Futuro
| 2ª/3ª sing. | probato |
| 2ª plur. | probatote |
| 3ª plur. | probanto |
Forme nominali
| Inf. presente | probare |
| Inf. perfetto | probavisse |
| Inf. futuro | probaturum esse |
| Part. presente | probans, probantis |
| Part. futuro | probaturus, -a, -um |
| Gerundio | probandi, probando, ad probandum, probando |
| Supino | probatum, probatu |
Presente
| 1ª sing. | probor |
| 2ª sing. | probaris |
| 3ª sing. | probatur |
| 1ª plur. | probamur |
| 2ª plur. | probamini |
| 3ª plur. | probantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | probabar |
| 2ª sing. | probabaris |
| 3ª sing. | probabatur |
| 1ª plur. | probabamur |
| 2ª plur. | probabamini |
| 3ª plur. | probabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | probabor |
| 2ª sing. | probaberis |
| 3ª sing. | probabitur |
| 1ª plur. | probabimur |
| 2ª plur. | probabimini |
| 3ª plur. | probabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | probatus sum |
| 2ª sing. | probatus es |
| 3ª sing. | probatus est |
| 1ª plur. | probati sumus |
| 2ª plur. | probati estis |
| 3ª plur. | probati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | probatus eram |
| 2ª sing. | probatus eras |
| 3ª sing. | probatus erat |
| 1ª plur. | probati eramus |
| 2ª plur. | probati eratis |
| 3ª plur. | probati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | probatus ero |
| 2ª sing. | probatus eris |
| 3ª sing. | probatus erit |
| 1ª plur. | probati erimus |
| 2ª plur. | probati eritis |
| 3ª plur. | probati erunt |
Presente
| 1ª sing. | prober |
| 2ª sing. | proberis |
| 3ª sing. | probetur |
| 1ª plur. | probemur |
| 2ª plur. | probemini |
| 3ª plur. | probentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | probarer |
| 2ª sing. | probareris |
| 3ª sing. | probaretur |
| 1ª plur. | probaremur |
| 2ª plur. | probaremini |
| 3ª plur. | probarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | probatus sim |
| 2ª sing. | probatus sis |
| 3ª sing. | probatus sit |
| 1ª plur. | probati simus |
| 2ª plur. | probati sitis |
| 3ª plur. | probati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | probatus essem |
| 2ª sing. | probatus esses |
| 3ª sing. | probatus esset |
| 1ª plur. | probati essemus |
| 2ª plur. | probati essetis |
| 3ª plur. | probati essent |
Presente
| 2ª sing. | probare |
| 2ª plur. | probamini |
Forme nominali
| Inf. presente | probari |
| Inf. perfetto | probatum esse |
| Inf. futuro | probatum iri |
| Part. perfetto | probatus, -a, -um |
| Gerundivo | probandus, -a, -um |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi