Caricamento…
arbitror, arbitraris, arbitratus sum, arbitrari
ritenere, giudicare
arbitror è un verbo deponente della 1ª coniugazione: ha forma passiva ma significato attivo (arbitror = «ritenere», in prima persona). Si coniuga con le desinenze passive del modello amo; il participio perfetto arbitratus ha valore attivo.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione, i verbi deponenti.
Presente
| 1ª sing. | arbitror |
| 2ª sing. | arbitraris |
| 3ª sing. | arbitratur |
| 1ª plur. | arbitramur |
| 2ª plur. | arbitramini |
| 3ª plur. | arbitrantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | arbitrabar |
| 2ª sing. | arbitrabaris |
| 3ª sing. | arbitrabatur |
| 1ª plur. | arbitrabamur |
| 2ª plur. | arbitrabamini |
| 3ª plur. | arbitrabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | arbitrabor |
| 2ª sing. | arbitraberis |
| 3ª sing. | arbitrabitur |
| 1ª plur. | arbitrabimur |
| 2ª plur. | arbitrabimini |
| 3ª plur. | arbitrabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | arbitratus sum |
| 2ª sing. | arbitratus es |
| 3ª sing. | arbitratus est |
| 1ª plur. | arbitrati sumus |
| 2ª plur. | arbitrati estis |
| 3ª plur. | arbitrati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | arbitratus eram |
| 2ª sing. | arbitratus eras |
| 3ª sing. | arbitratus erat |
| 1ª plur. | arbitrati eramus |
| 2ª plur. | arbitrati eratis |
| 3ª plur. | arbitrati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | arbitratus ero |
| 2ª sing. | arbitratus eris |
| 3ª sing. | arbitratus erit |
| 1ª plur. | arbitrati erimus |
| 2ª plur. | arbitrati eritis |
| 3ª plur. | arbitrati erunt |
Presente
| 1ª sing. | arbitrer |
| 2ª sing. | arbitreris |
| 3ª sing. | arbitretur |
| 1ª plur. | arbitremur |
| 2ª plur. | arbitremini |
| 3ª plur. | arbitrentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | arbitrarer |
| 2ª sing. | arbitrareris |
| 3ª sing. | arbitraretur |
| 1ª plur. | arbitraremur |
| 2ª plur. | arbitraremini |
| 3ª plur. | arbitrarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | arbitratus sim |
| 2ª sing. | arbitratus sis |
| 3ª sing. | arbitratus sit |
| 1ª plur. | arbitrati simus |
| 2ª plur. | arbitrati sitis |
| 3ª plur. | arbitrati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | arbitratus essem |
| 2ª sing. | arbitratus esses |
| 3ª sing. | arbitratus esset |
| 1ª plur. | arbitrati essemus |
| 2ª plur. | arbitrati essetis |
| 3ª plur. | arbitrati essent |
Presente
| 2ª sing. | arbitrare |
| 2ª plur. | arbitramini |
Forme nominali
| Inf. presente | arbitrari |
| Inf. perfetto | arbitratum esse |
| Inf. futuro | arbitraturum esse |
| Part. presente | arbitrans, arbitrantis |
| Part. perfetto | arbitratus, -a, -um |
| Part. futuro | arbitraturus, -a, -um |
| Gerundio | arbitrandi, arbitrando, ad arbitrandum, arbitrando |
| Gerundivo | arbitrandus, -a, -um |
| Supino | arbitratum, arbitratu |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi