Caricamento…
precor, precaris, precatus sum, precari
pregare
precor è un verbo deponente della 1ª coniugazione: ha forma passiva ma significato attivo (precor = «pregare», in prima persona). Si coniuga con le desinenze passive del modello amo; il participio perfetto precatus ha valore attivo.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione, i verbi deponenti.
Presente
| 1ª sing. | precor |
| 2ª sing. | precaris |
| 3ª sing. | precatur |
| 1ª plur. | precamur |
| 2ª plur. | precamini |
| 3ª plur. | precantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | precabar |
| 2ª sing. | precabaris |
| 3ª sing. | precabatur |
| 1ª plur. | precabamur |
| 2ª plur. | precabamini |
| 3ª plur. | precabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | precabor |
| 2ª sing. | precaberis |
| 3ª sing. | precabitur |
| 1ª plur. | precabimur |
| 2ª plur. | precabimini |
| 3ª plur. | precabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | precatus sum |
| 2ª sing. | precatus es |
| 3ª sing. | precatus est |
| 1ª plur. | precati sumus |
| 2ª plur. | precati estis |
| 3ª plur. | precati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | precatus eram |
| 2ª sing. | precatus eras |
| 3ª sing. | precatus erat |
| 1ª plur. | precati eramus |
| 2ª plur. | precati eratis |
| 3ª plur. | precati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | precatus ero |
| 2ª sing. | precatus eris |
| 3ª sing. | precatus erit |
| 1ª plur. | precati erimus |
| 2ª plur. | precati eritis |
| 3ª plur. | precati erunt |
Presente
| 1ª sing. | precer |
| 2ª sing. | preceris |
| 3ª sing. | precetur |
| 1ª plur. | precemur |
| 2ª plur. | precemini |
| 3ª plur. | precentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | precarer |
| 2ª sing. | precareris |
| 3ª sing. | precaretur |
| 1ª plur. | precaremur |
| 2ª plur. | precaremini |
| 3ª plur. | precarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | precatus sim |
| 2ª sing. | precatus sis |
| 3ª sing. | precatus sit |
| 1ª plur. | precati simus |
| 2ª plur. | precati sitis |
| 3ª plur. | precati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | precatus essem |
| 2ª sing. | precatus esses |
| 3ª sing. | precatus esset |
| 1ª plur. | precati essemus |
| 2ª plur. | precati essetis |
| 3ª plur. | precati essent |
Presente
| 2ª sing. | precare |
| 2ª plur. | precamini |
Forme nominali
| Inf. presente | precari |
| Inf. perfetto | precatum esse |
| Inf. futuro | precaturum esse |
| Part. presente | precans, precantis |
| Part. perfetto | precatus, -a, -um |
| Part. futuro | precaturus, -a, -um |
| Gerundio | precandi, precando, ad precandum, precando |
| Gerundivo | precandus, -a, -um |
| Supino | precatum, precatu |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi