Caricamento…
hortor, hortaris, hortatus sum, hortari
esortare
hortor è un verbo deponente della 1ª coniugazione: ha forma passiva ma significato attivo (hortor = «esortare», in prima persona). Si coniuga con le desinenze passive del modello amo; il participio perfetto hortatus ha valore attivo.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione, i verbi deponenti.
Presente
| 1ª sing. | hortor |
| 2ª sing. | hortaris |
| 3ª sing. | hortatur |
| 1ª plur. | hortamur |
| 2ª plur. | hortamini |
| 3ª plur. | hortantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | hortabar |
| 2ª sing. | hortabaris |
| 3ª sing. | hortabatur |
| 1ª plur. | hortabamur |
| 2ª plur. | hortabamini |
| 3ª plur. | hortabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | hortabor |
| 2ª sing. | hortaberis |
| 3ª sing. | hortabitur |
| 1ª plur. | hortabimur |
| 2ª plur. | hortabimini |
| 3ª plur. | hortabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | hortatus sum |
| 2ª sing. | hortatus es |
| 3ª sing. | hortatus est |
| 1ª plur. | hortati sumus |
| 2ª plur. | hortati estis |
| 3ª plur. | hortati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | hortatus eram |
| 2ª sing. | hortatus eras |
| 3ª sing. | hortatus erat |
| 1ª plur. | hortati eramus |
| 2ª plur. | hortati eratis |
| 3ª plur. | hortati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | hortatus ero |
| 2ª sing. | hortatus eris |
| 3ª sing. | hortatus erit |
| 1ª plur. | hortati erimus |
| 2ª plur. | hortati eritis |
| 3ª plur. | hortati erunt |
Presente
| 1ª sing. | horter |
| 2ª sing. | horteris |
| 3ª sing. | hortetur |
| 1ª plur. | hortemur |
| 2ª plur. | hortemini |
| 3ª plur. | hortentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | hortarer |
| 2ª sing. | hortareris |
| 3ª sing. | hortaretur |
| 1ª plur. | hortaremur |
| 2ª plur. | hortaremini |
| 3ª plur. | hortarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | hortatus sim |
| 2ª sing. | hortatus sis |
| 3ª sing. | hortatus sit |
| 1ª plur. | hortati simus |
| 2ª plur. | hortati sitis |
| 3ª plur. | hortati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | hortatus essem |
| 2ª sing. | hortatus esses |
| 3ª sing. | hortatus esset |
| 1ª plur. | hortati essemus |
| 2ª plur. | hortati essetis |
| 3ª plur. | hortati essent |
Presente
| 2ª sing. | hortare |
| 2ª plur. | hortamini |
Forme nominali
| Inf. presente | hortari |
| Inf. perfetto | hortatum esse |
| Inf. futuro | hortaturum esse |
| Part. presente | hortans, hortantis |
| Part. perfetto | hortatus, -a, -um |
| Part. futuro | hortaturus, -a, -um |
| Gerundio | hortandi, hortando, ad hortandum, hortando |
| Gerundivo | hortandus, -a, -um |
| Supino | hortatum, hortatu |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi