Caricamento…
laetor, laetaris, laetatus sum, laetari
rallegrarsi
laetor è un verbo deponente della 1ª coniugazione: ha forma passiva ma significato attivo (laetor = «rallegrarsi», in prima persona). Si coniuga con le desinenze passive del modello amo; il participio perfetto laetatus ha valore attivo.
In grassetto le desinenze. Le quantità delle vocali non sono indicate. Teoria e modello: 1ª coniugazione, i verbi deponenti.
Presente
| 1ª sing. | laetor |
| 2ª sing. | laetaris |
| 3ª sing. | laetatur |
| 1ª plur. | laetamur |
| 2ª plur. | laetamini |
| 3ª plur. | laetantur |
Imperfetto
| 1ª sing. | laetabar |
| 2ª sing. | laetabaris |
| 3ª sing. | laetabatur |
| 1ª plur. | laetabamur |
| 2ª plur. | laetabamini |
| 3ª plur. | laetabantur |
Futuro semplice
| 1ª sing. | laetabor |
| 2ª sing. | laetaberis |
| 3ª sing. | laetabitur |
| 1ª plur. | laetabimur |
| 2ª plur. | laetabimini |
| 3ª plur. | laetabuntur |
Perfetto
| 1ª sing. | laetatus sum |
| 2ª sing. | laetatus es |
| 3ª sing. | laetatus est |
| 1ª plur. | laetati sumus |
| 2ª plur. | laetati estis |
| 3ª plur. | laetati sunt |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | laetatus eram |
| 2ª sing. | laetatus eras |
| 3ª sing. | laetatus erat |
| 1ª plur. | laetati eramus |
| 2ª plur. | laetati eratis |
| 3ª plur. | laetati erant |
Futuro anteriore
| 1ª sing. | laetatus ero |
| 2ª sing. | laetatus eris |
| 3ª sing. | laetatus erit |
| 1ª plur. | laetati erimus |
| 2ª plur. | laetati eritis |
| 3ª plur. | laetati erunt |
Presente
| 1ª sing. | laeter |
| 2ª sing. | laeteris |
| 3ª sing. | laetetur |
| 1ª plur. | laetemur |
| 2ª plur. | laetemini |
| 3ª plur. | laetentur |
Imperfetto
| 1ª sing. | laetarer |
| 2ª sing. | laetareris |
| 3ª sing. | laetaretur |
| 1ª plur. | laetaremur |
| 2ª plur. | laetaremini |
| 3ª plur. | laetarentur |
Perfetto
| 1ª sing. | laetatus sim |
| 2ª sing. | laetatus sis |
| 3ª sing. | laetatus sit |
| 1ª plur. | laetati simus |
| 2ª plur. | laetati sitis |
| 3ª plur. | laetati sint |
Piuccheperfetto
| 1ª sing. | laetatus essem |
| 2ª sing. | laetatus esses |
| 3ª sing. | laetatus esset |
| 1ª plur. | laetati essemus |
| 2ª plur. | laetati essetis |
| 3ª plur. | laetati essent |
Presente
| 2ª sing. | laetare |
| 2ª plur. | laetamini |
Forme nominali
| Inf. presente | laetari |
| Inf. perfetto | laetatum esse |
| Inf. futuro | laetaturum esse |
| Part. presente | laetans, laetantis |
| Part. perfetto | laetatus, -a, -um |
| Part. futuro | laetaturus, -a, -um |
| Gerundio | laetandi, laetando, ad laetandum, laetando |
| Gerundivo | laetandus, -a, -um |
| Supino | laetatum, laetatu |
Esercitati: esercizi sulla 1ª coniugazione · tutti i verbi